| بررسی فرسایشپذیری سازندهای مارنی و شناسیایی گونههای گیاهی غالب کنترل کننده فرسایش در استان کرمانشاه، ایران |
| کد مقاله : 1049-SCWMSUP (R2) |
| نویسندگان |
|
مسیب حشمتی *1، محمد قیطوری2، حمیدرضا پیروان3 1مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران 2بخش تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران. 3پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| اکثر مناطق زاگرس از نظر زمین شناسی از مواد ریزدانه و حساس به انحلال مانند سازندهای مارنی تشکیل یافتهاند که در برابر عوامل تخریب آسیب پذیر هستند. پوشش گیاهی در این مناطق نقش مهمی در پایداری محیطزیست دارد. تنوع زیستی گیاهی در لایه سطحی این سازندهای مارن باعث تعادل آب و در نتیجه خدمات متعددی مانند کنترل فرسایش خاک و سیل میشود. با این حال، بیشتر بخشهای این مناطق از تخریب عوامل انسانی، بهویژه تغییر کاربری اراضی و تخریب پوشش گیاهی مصون نماده است که منجر به اثرات منفی شدیدی گردیده است. هدف از این تحقیق، شناخت شناسایی سازندهای مارنی استان کرمانشاه به همراه نادازهگیری فرسایشپذیری، کاربری غالب و گونههای گیاهی مهم آنها بود. نتایج این بررسی نشان داد این سازندها بهترتیب مساحت، شامل امیران، آغاجاری، گچساران، گورپی، تله زنگ، کشکان، پابده و میشان هستند که رخنمون آنها که حدود 25 درصد مساحت این استان را در بر دارند. تعداد گونههای جنگلی، مرتعی و کشاورزی بر روی این سازندها بهترتیب حدود 160، 50 و 10 گونه است. گونه های Quercus sp.، Astragalus sp.، Bromus sp.، Poa sp.، Amygdalus sp. فراوانترین گونهها هستند که نقش مهمی در پایداری این سازندها و مقابله با مخاطرات محیطی از قبیل سیل و فرسایش دارند. حفظ خدمات زیست محیطی و کنترل مخاطرات منوط به ، مدیریت صحیح برای حفاظت از تنوع زیستی در این مناطق حساس است. |
| کلیدواژه ها |
| پوشش گیاهی، سازند آغاجاری ، سازندهای مارنی، جنگلهای زاگرس |
| وضعیت: پذیرفته شده |