| جنگلکاری در چارچوب مدیریت یکپارچه حوضه آبخیز: چالشها و راهکارها |
| کد مقاله : 1071-SCWMSUP (R1) |
| نویسندگان |
|
اکرم احمدی *1، نرگس کاردگر2، محمد ججوزاده2، وجیهه قندهاری2، سپیده زوار2، اعظم میرکریمی2 1استادیار پژوهش، بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران 2خیابان شهید بهشتی روبروی سازش. مرکز تحقیقات کشاورزی ومنابع طبیعی. بخش منابع طبیعی |
| چکیده مقاله |
| جنگلکاری بهعنوان یکی از مهمترین ابزارهای احیای اکوسیستمهای تخریبشده، نقش اساسی در بهبود پایداری سرزمین، کنترل فرسایش و افزایش تابآوری اکولوژیک ایفا میکند و بهویژه در مناطق حساس و آسیبپذیر از اهمیت ویژهای برخوردار است. با این حال، موفقیت طرحهای جنگلکاری وابستگی مستقیم به شرایط هیدرولوژیک، خاکشناسی و اقلیمی حوضه آبخیز دارد و نادیده گرفتن این عوامل میتواند اثربخشی این طرحها را کاهش دهد. مدیریت یکپارچه حوضه آبخیز رویکردی است که با درنظر گرفتن تعاملات متقابل بین آب، خاک، پوشش گیاهی و فعالیتهای انسانی، زمینه را برای اجرای پایدار و بلندمدت جنگلکاری فراهم میسازد. این مقاله با رویکرد تحلیلی به بررسی نقش مدیریت یکپارچه آبخیز در موفقیت جنگلکاریها، چالشهای موجود در این حوزه و راهکارهای ارتقای همافزایی بین این دو نظام مدیریتی میپردازد. نتایج مطالعات نشان میدهد که اجرای عملیات آبخیزداری پیش از استقرار جنگلکاری، بهطور معناداری موجب افزایش بقا و رشد نهالها، کاهش تلفات ناشی از خشکسالی و سیلاب و بهبود شاخصهای پایداری اکوسیستم میشود. |
| کلیدواژه ها |
| مدیریت یکپارچه حوضه آبخیز، آبخیزداری، فرسایش خاک، پایداری اکولوژیک |
| وضعیت: پذیرفته شده |