مدل‌سازی تغییرات سطح آب زیرزمینی با رویکرد ترکیبی GCN و LSTM
کد مقاله : 1082-SCWMSUP (R1)
نویسندگان
نگین رشیدی *1، وحید موسوی2
1دانشگاه تربیت مدرس
2دانشیار (نویسنده مسئول)، گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران.
چکیده مقاله
در این پژوهش، عملکرد دو مدل مبتنی بر یادگیری عمیق شامل شبکه پیچشی-ترسیمی (GCN) و مدل ترکیبی GCN–LSTM به‌منظور پیش‌بینی تراز آب زیرزمینی مورد بررسی قرار گرفت. داده‌های مورد استفاده شامل مشاهدات ماهانه چاه‌های پیزومتری و مجموعه‌ای از متغیرهای هیدرو‌اقلیمی، زمین‌شناسی و انسانی از جمله بارش، دما، دبی، شاخص پوشش گیاهی نرمال‌شده(NDVI)، ویژگی‌های بافت خاک، ضریب انتقال‌پذیری، کاربری اراضی و میزان برداشت از چاه‌ها بود. در این مطالعه، هر چاه به‌عنوان یک گره در ساختار گراف تعریف شد تا روابط و وابستگی‌های مکانی میان چاه‌ها در فرآیند مدل‌سازی لحاظ شود. پس از انجام مراحل پیش‌پردازش شامل رفع داده‌های مفقود، نرمال‌سازی داده‌ها و سازمان‌دهی سری‌های زمانی، مدل‌ها آموزش و ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که مدل GCN توانایی مناسبی در استخراج ویژگی‌های فضایی و بازنمایی ساختار مکانی آبخوان دارد، اما در مدل‌سازی وابستگی‌های زمانی با محدودیت مواجه است. در مقابل، مدل ترکیبی GCN–LSTM با تلفیق قابلیت استخراج روابط فضایی توسط GCN و یادگیری وابستگی‌های زمانی توسطLSTM ، عملکرد دقیق‌تر و پایدارتری ارائه داد و توانست روند تغییرات و نوسانات تراز آب زیرزمینی را با خطای کمتر شبیه‌سازی کند. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که استفاده هم‌زمان از اطلاعات مکانی و زمانی می‌تواند دقت پیش‌بینی تراز آب زیرزمینی را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهد و مدل GCN–LSTM گزینه‌ای کارآمد برای مدیریت و پیش‌بینی منابع آب زیرزمینی محسوب می‌شود.
کلیدواژه ها
واژه‌های کلیدی: آب زیرزمینی، شبکه پیچشی-ترسیمی (GCN)، مدل ترکیبی GCN–LSTM، یادگیری عمیق، پیش‌بینی تراز آب زیرزمینی
وضعیت: پذیرفته شده