ارائه الگوی یکپارچه توسعه پایدار اقتصاد بیابانی بر پایه تلفیق آبخیزداری و گردشگری پایدار درمنطقه مشجری انارک شهرستان نائین
کد مقاله : 1139-SCWMSUP (R1)
نویسندگان
مسعود نصری *1، محمد علی حاجی آبادی2، مهدی سلطانی3، فاطمه نصری4
1مرکز تحقیقات مطالعات آب
2رئیس هیئت مدیره شرکت زیست بوم پایش انارک
3عضو شرکت زیست بوم پایش انارک
4دانشجوی‌کارشناسی ارشد معماری انرژی دانشگاه هنر اصفهان
چکیده مقاله
دنیای امروز در حالی وارد هزاره جدید شده است که بی تردید گردشگری به یکی از پایه‌های رونق اقتصاد جهانی تبدیل گردیده و بنا بر مشاهدات، رفته رفته به عنوان منبع عمده درآمد بسیاری از کشورها به حساب می آید. این مقاله با هدف ارائه الگویی یکپارچه برای توسعه پایدار اقتصاد کویری در منطقه مشجری انارک انجام شده است. مناطق خشک و بیابانی به دلیل محدودیت منابع آب، شکنندگی اکوسیستم و فشارهای انسانی، نیازمند رویکردهای برنامه‌ریزی هماهنگ با ظرفیت‌های محیطی هستند. در این مطالعه با بهره‌گیری از رویکرد مفهومی کاربردی و با تکیه بر اصول برنامه‌ریزی فضایی راهبردی، چارچوبی برای توسعه پایدار منطقه ارائه شده است. نتایج نشان می‌دهد که دستیابی به توسعه پایدار در نواحی کویری مستلزم توجه همزمان به مدیریت منابع طبیعی، به‌ویژه منابع آب، تنوع‌بخشی به فعالیت‌های اقتصادی و تقویت مشارکت جوامع محلی است. در این راستا، مدیریت پایدار حوزه‌های آبخیز و منابع آب، توسعه معیشت‌های سازگار با شرایط اقلیمی از جمله پرورش شتر، باغداری و زراعت گونه های سازگار و افتصادی و گردشگری طبیعی و همچنین حفاظت از منابع طبیعی با مشارکت جامعه محلی به‌عنوان محورهای اصلی الگوی پیشنهادی مطرح می‌شوند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که با برنامه‌ریزی مبتنی بر توان اکولوژیک و استفاده از ظرفیت‌های بومی، منطقه مشجری انارک می‌تواند به یکی از کانون‌های مهم توسعه اقتصاد کویری پایدار تبدیل شود. در مجموع، این پژوهش بر ضرورت اتخاذ رویکردی یکپارچه و سازگار با محیط‌زیست برای توسعه مناطق خشک تأکید می‌کند.
کلیدواژه ها
اکوتوریسم، مناطق بیابانی، منابع طبیعی، SWOT، پرورش شتر و انارک
وضعیت: پذیرفته شده