ارزیابی عملکرد و اثربخشی سامانه‌های پخش سیلاب بر آبخوان در ایران: تحلیل داده‌های پایش سال آبی 1405-1404 (تا فروردین 1405)
کد مقاله : 1146-SCWMSUP (R1)
نویسندگان
زهرا شیخ *1، کورش شیرانی2، عطااله ابراهیمی3
1کارشناس محقق پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری
2دانشیار پژوهشی، پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
3دانشیار، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
چکیده مقاله
مدیریت سیلاب و بهره‌گیری از آن برای تغذیه مصنوعی آبخوان‌ها یکی از راهکارهای کلیدی مقابله با بحران آب در ایران است. هدف این پژوهش، ارزیابی عملکرد و اثربخشی ایستگاه‌های پخش سیلاب بر آبخوان کشور طی سال آبی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ (تا فروردین ۱۴۰۵) از منظر حجم سیل‌گیری، حجم تغذیه و کارایی در واحد سطح است. تحلیل‌ها بر پایه بانک داده‌های پایش میدانی ۳۶ ایستگاه پخش سیلاب بر آبخوان در ۲۴ استان انجام شده است. داده‌ها پس از یکپارچه‌سازی، کنترل کیفیت و حذف مقادیر پرت پردازش شدند. شاخص‌های عملکرد شامل حجم سیل‌گیری، حجم تغذیه و مقادیر استانداردشده تغذیه و سیل‌گیری بر حسب هکتار بودند. از مجموع ۳۶ ایستگاه، ۲۱ ایستگاه (58 درصد) گزارش سیل‌گیری و تغذیه داشته‌اند. مجموع احجام سیل‌گیری بیش از ۱۰۲ میلیون مترمکعب و مجموع احجام تغذیه بیش از ۷۵ میلیون مترمکعب برآورد شد؛ به‌طوری‌که بیش از 73% از سیلاب استحصال‌شده به تغذیه آبخوان‌ها رسیده است. مقایسه با سال آبی پیشین نشان‌دهنده افزایش چشمگیر عملکرد (سیل‌گیری ≈ 6.33 برابر؛ تغذیه ≈ 6.41 برابر) است. یافته‌ها نشان می‌دهد، سامانه‌های پخش سیلاب بر آبخوان ظرفیت قابل‌توجهی برای مهار بارش‌های پیوسته و تغذیه زیرسطحی دارند؛ سرمایه‌گذاری در مرمت، بهینه‌سازی عملکرد و افزایش ضریب نفوذپذیری می‌تواند نقش این سامانه‌ها را در تأمین پایدار منابع آب زیرزمینی تقویت کند.
کلیدواژه ها
پخش سیلاب، آبخوان، تغذیه مصنوعی، سیل‌گیری، مدیریت منابع آب
وضعیت: پذیرفته شده