روش های مهندسی زیستی در حفاظت خاک و کنترل رسوبات در حوزه های آبخیز
کد مقاله : 1154-SCWMSUP (R1)
نویسندگان
زهرا ابراهیمی *
اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری مازندران نوشهر
چکیده مقاله
ناترازی‌های متعدد کشور در ابعاد مختلف آب، غذا، خاک، کشاورزی و تولیدات گیاهی منجر به افت کمیت و کیفیت منابع در حوزه‌های آبخیز و نهایتاً تهدید امنیت غذایی و به تبع امنیت ملی کشور شده است. در این شرایط راهبردهای هم سو با طبیعت یک رویکرد پاسخ‎دهنده برای افزایش بهره‌وری و در عین حال زمینه‎ساز تعادل بوم‎شناختی است. این تغییر رویه تفکری می‌تواند مدیریت درست مسائل موجود در حوزه‎های آبخیز را تضمین کند .فرسایش و گسیختگی خاک باعث می شود که حفاظت سازه ای آن بسیار پر هزینه باشد. از این رو استفاده از روشهای زیستی ضمن سازگاری با محیط زیست وحفظ شرایط اکولوژیکی آبرهه ها سبب پایداری و حفاظت سواحل رودخانه با کمترین هزینه ممکن میشود. تکنیک های مهندسی زیستی در دانش بیولوژیکی تکیه برای ساخت سازه های ژئوتکنیکی و هیدرولیکی دارند و برای تضمین دامنه و دیواره های ناپایدار به کار برده می شوند. در این تحقیق برخی روش های مهندسی زیستی در مدیریت آب از جمله زهکش های دسته ای زنده، نرده های لجنی زنده، لایه لایه قرار دادن بوته ، فنس های زنده، میخ چوبی زنده و... و تثبیت شیب های تند مانند حصارهای دیواره ای لایه های بوته ای اصلاح شده، لایه های بوته ای زنده در یک شکاف و دیوار تخت زنده ارائه می شود. روش هایی مانند حصارهای دیواره ای و لایه های بوته ای اصلاح شده می توانند برای دامنه های ناپایدار و یا کاهش زاویۀ شیب استفاده شوند وهمچنین به استقرار پوشش گیاهی کمک می کنند.
کلیدواژه ها
روش های مهندسی زیستی، حفاظت خاک، فرسایش خاک، روش های بیولوژیکی.
وضعیت: پذیرفته شده