نگاهی به راهکارهای آبخیزداری و آبخوانداری در زمینه تامین منابع آبی در کشور
کد مقاله : 1163-SCWMSUP (R1)
نویسندگان
مهدی شفقتی *1، فرناز براتی2، مریم سادات جعفرزاده3
1معاون مدیر کل
2رییس گروه
3کارشناس آب اتاق بازرگانی ایران
چکیده مقاله
با افزایش جمعیت از یکسو و افزایش برداشت از منابع آب تجدید پذیر طی چند دهه اخیر، منجر به کاهش چشمگیر سرانه آب تجدید پذیر در کشور شده است. براساس شاخص سازمان ملل ، وضعیت منابع آب و نسبت برداشت به منابع تجدید شونده در کشور بخصوص در نواحی شرقی وضعیت مناسبی ندارد. مدیریت حوزه آبخیز به عنوان یکی از اقدامات تلفیقی در حفاظت خاک مطرح است، که با بهره‌گیری از روشهای بیولوژیکی، بیومکانیکی و مکانیکی نقش موثری در تثبیت منابع طبیعی تجدید پذیر از جمله خاک دارد، همچنین اثر تعدیل کننده در رفتار مخرب سیل، نفوذ رواناب در جریان‌های زیرقشری و تغذیه آبخوان‌ها و پایداری بیوم های مرتعی و جنگلی کشور را بر عهده‌ دارد.
با توجه به پتانسیلها و فرصتهای بسیار مناسب و قدرتمند در ایران امکان برون رفت از شرایط موجود و جلوگیری از فجایع عظیم آینده در کشور بسادگی در دسترس است و این موضوع زمانی محقق می‌گردد که برنامه ریزی درست، دقیق، هدفمند و زمان‌بندی شدی برای آن وجود داشته باشد. راهکارها بایستی ترکیبی از اقدامات متنوع شامل اقدامات مدیریتی، سازگاری، اقدامات بین المللی، اقدامات کاهشی، برنامه ریزی در دوره‌های کوتاه مدت، میان مدت و دراز مدت، هدف گذاری معین در میزان منابع آب و احیاء سفره های آبخوان و .... باشد. یکی از اهداف مهم در آبخیزداری تغذیه سفره‌ های آب زیرزمینی با استفاده از اجرای پروژه های تغذیه مصنوعی در کشور و در مناطق دارای استعداد اینگونه پروژه‌ ها با بهره گیری از بخشی از روانابهای سیلابی در کشور است. در این مقاله به مقوله آبخوانداری ، راهکارها ، مشکلات و اثرات آن در زمینه تامین آب در کشور پرداخته خواهد شد
کلیدواژه ها
آبخیزداری ، آبخوانداری ، پخش سیلاب ، تامین آب
وضعیت: پذیرفته شده