ردیابی رسوب: مبانی و روش‌ها (مطالعه موردی: حوزه آبخیز سغ سیاهو، شمال شرق شهرستان بندرعباس، استان هرمزگان)

کد مقاله : 1245-SCWMSUP (R1)

نویسندگان

مهدی غلام دخت بندری * کارمند

چکیده مقاله

فرسایش‌ خاک، موجب ایجاد اثراتی بر کیفیت زمین و آب در سراسر جهان شده است. تفکیک خاک فرسایش یافته به چندین منبع با استفاده از ردیاب‌های طبیعی، رویکردی جامع در مطالعات فرسایش‌ورسوب محسوب می‌شود. ردیاب‌ها عموما ویژگی‌های آلی یا معدنی خاک هستند، که تفاوت‌های منابع رسوب را مشخص و آن‌ها را تفکیک می-نماید ردیابی رسوبات ناظر بر روشی میدانی است که بر اساس آن، خاک فرسایش‌یافته توسط ردیاب‌ها، شناسایی شده به منشاء‌های مختلف نسبت داده می‌شود. این روش، تکنیک مطمئن در برآورد سهم منابع رسوب در تولید رسوبات می‌باشد. در این تحقیق با بهره‌گیری ترکیبی از عناصر ژئوشیمیایی، نسبت‌ها و شاخص‌های عنصری مانند شاخص‌های ناهنجاری، به عنوان ردیاب جدید و با استفاده از مدل‌های ترکیبی، منشاء رسوبات حوزه آبخیز سغ-سیاهو، واقع در شمال‌شرق شهرستان بندرعباس تعیین خواهد شد. در این تحقیق سعی بر اینست که توانایی نسبت‌ها و شاخص‌های عنصری مانند شاخص‌های ناهنجاری به عنوان ردیاب‌های جدید برای تفکیک منابع و کمی نمودن سهم آن‌ها در مطالعات منشایابی معرفی شوند.

کلیدواژه ها

ردیابی، رسوب، حوزه آبخیز، سغ سیاهو.

وضعیت: پذیرفته شده