بررسی هم‌افزایی سیاست‌های ملی مقابله با بیابان‌زایی و سازگاری با تغییرات اقلیمی در ایران: تحلیل تعارضات و راهکارهای گذار

کد مقاله : 1275-SCWMSUP (R1)

نویسندگان

وحید جعفریان، معصومه غریب *، فرهاد رضوی سلیم کارشناس

چکیده مقاله

هدف این مقاله، ارزیابی انسجام و یکپارچگی سیاستهای برنامه‌های ملی مقابله با بیابان‌زایی و سازگاری با تغییرات اقلیمی و نیز مدیریت گردوغبار با تشریح مواد مرتبط مندرج در قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران توسعه و با اتکا به رویکردهای اخیر توصیه شده توسط کنوانسیون مقابله با بیابان‌زایی ملل متحد (UNCCD) و کنوانسیون تغییرات اقلیمی (UNFCCC) می‌باشد. با تمرکز بر بندهای ت و ج ماده ۲۲ این برنامه، و نیز با شناسایی تعارضات نهادی بین سازمان حفاظت محیط‌زیست (نهاد هماهنگ ملی تغییرات اقلیم) و سازمان منابع‌طبیعی و آبخیزداری (نهاد هماهنگ‌کننده ملی مقابله با بیابان‌زایی)، با استناد به روش‌شناسی تحلیل محتوای اسناد بالادستی و مرور نظام‌مند منابع معتبر، استدلال می‌شود که موازی‌کاری و فقدان چارچوب هماهنگ، میتواند به کاهش شدید کارآمدی اقدامات ملی و بهره‌برداری مؤثر از ظرفیت‌های بین‌المللی در این دو عرصه حیاتی مرتبط منجر شود. این مقاله در پایان، پیشنهادهایی برای ارتقای حکمرانی یکپارچه و تقویت همکاری بین‌بخشی در راستای مدیریت پایدار سرزمین ارائه می‌دهد.

کلیدواژه ها

کنوانسیون مقابله با بیابان‌زایی، کنوانسیون تغییرات اقلیمی، سیاستگذاری، هم‌افزایی، انسجام سازمانی

وضعیت: پذیرفته شده